चंद्र आहे साक्षीला

पान जागे फुल जागे, भाव नयनी जागला
चंद्र आहे साक्षीला, चंद्र आहे साक्षीला

चांदण्याचा गंध आला, पौर्णिमेच्या रात्रीला
चंद्र आहे साक्षीला, चंद्र आहे साक्षीला

स्पर्श हा रेशमी, हा शहारा बोलतो
सूर हा, ताल, हा, जीव वेडा डोलतो
रातराणीच्या फुलांनी, देह माझा चुंबिला

लाजरा, बावरा, हा मुख चंद्रमा
अंग का चोरिसी, दो जीवांच्या संगमा
आज प्रीतीने सुखाचा, मार्ग माझा शिंपिला

संगीत - सुधीर फडके
गायक - आशा भोसले, सुधीर फडके
चित्रपट - चंद्र आहे साक्षीला (१९७८)

गोमू संगतीनं माझ्या तू येशील काय..

गोमू संगतीनं माझ्या तू येशील काय ?
माझ्या पिरतीची रानी तू होशील काय ?
आरं संगतीनं तुझ्या मी येणार नाय !
तुझ्या पिरतीची रानी मी होणार नाय !

ग तुझं टप्पोरं डोलं, जसं कोल्याचं जालं
माझं कालिज भोलं, त्याच मासोली झालं
माझ्या प्रीतीचा, सुटलाय तुफान वारा वारा वारा
रं नगं दावूस भलताच तोरा, जा रं गुमान साळसूद चोरा
तुझ्या नजरंच्या जादूला, अशी मी भुलणार नाय

रं माझ्या रूपाचा ऐना, तुझ्या जीवाची दैना
मी रे रानाची मैना, तुझा शिकारी बाणा
खुळा पारधी ग, जाळ्यामंदी आला आला आला
ग तुला रुप्याची नथ मी घालीन
ग तुला मिरवत मिरवत नेईन
तुज्या फसव्या या जाल्याला, अशी मी गावनार नाय

गोमू संगतीनं माझ्या तू येशील काय ?
आरं संगतीनं तुझ्या मी येणार ......हाय !
तुझ्या पिरतिचि रानी मी होनार हाय !

गीत - सुधीर मोघे,
संगीत - पं. हृदयनाथ मंगेशकर
गायक - आशा भोसले
चित्रपट - हा खेळ सावल्यांचा (१९७६)

स्वरगंगेच्या काठावरती

स्वरगंगेच्या काठावरती वचन दिले तू मला
गतजन्मीची खूण सापडे, ओळखले का मला

वदलीस तू, मी सावित्री ती
शकुंतला मी, मी दमयंती
नाव भिन्न तरी मी ती प्रिती
चैतन्याचा ऊर तेधवा गंगेला पातला
स्वरगंगेच्या काठावरती ...

अफाट जगती जीव रजःकण
दुवे निखळता कोठून मिलन
जीव भुकेला हा तुज वाचून
जन्मांमधूनी पिसाट फिरता, भेट घडे आजला
स्वरगंगेच्या काठावरती ...

एक लाजरा न्‌ साजरा मुखडा

एक लाजरा न्‌ साजरा मुखडा, चंद्रावानी खुलला गं
राजा मदन हसतोय कसा, की जीव माझा भुलला गं
ह्या एकांताचा तुला इशारा कळला गं
लाज आडवी येती मला, की जिव माझा भुलला गं

नको रानी नको लाजू, लाजंमदी नको भिजू
हितं नको तितं जाऊ, आडोशाला उबं र्‍हाऊ
का? ... बघत्यात !

रेशीम विळखा, घालुन सजना, नका हो कवळून धरू
लुकलुक डोळं, करुन भोळं, बगतंय फुलपाखरू
कसा मिळावा पुन्हा साजनी मोका असला गं

डोळं रोखून, थोडं वाकून, झुकू नका हो फुडं
गटर्गुम गटर्गुम करून कबूतर बघतंय माज्याकडं
लई दिसानं सखे, आज ह्यो धागा जुळला गं

बेजार झाले सोडा सजणा, शिरशिरी आली अंगा
मधाचा ठेवा लुटता लुटता, बघतोय चावट भुंगा
मनात राणी तुझ्या कशाचा झोका झुलला गं ?

गायक/गायिका -अरुण सरनाईक / उषा मंगेशकर
संगीतकार - राम कदम
गीत - जगदीश खेबुडकर
चित्रपट - चंदनाची चोळी अंग अंग जाळी

रजनीगंधा जीवनी या बहरुनी आली

रजनीगंधा जीवनी या बहरुनी आली
मनमीत आला, तिच्या पाऊली

फुलल्या मनाच्या मुक्या पाकळया
झुलल्या लता आज प्रीतीतल्या
अशी आली, प्रीती ल्याली, नवी ही कळी

रजनी अशी ही निळी सावळी
किरणांत न्हाली धरा मलमली
अशा वेळी, प्रिया येई, फुले लाजली

गीतकार - शांताराम नांदगावकर
गायक - अनुराधा पौडवाल
संगीतकार - अनिल - अरुण

प्रथम तुझ पाहता

प्रथम तुझ पाहता, जीव वेडावला
उचलूनी घेतले, निजरथी मी तुला

स्पर्श होता तूझा, विसरलो भान मी
गूढ श्वासातला प्राशीला गंध मी
नयन का देह ही मिटून तू घेतला

जाग धुंदीतूनी मजसी ये जेधवा
कवळूनी तुजसी मी चुंबिले तेधवा
धावता रथपती पळभरी थांबला

गीतकार - ग. दि. माडगुळकर
संगीतकार - सुधीर फडके
चित्रपट - मुंबईचा जावई - 1970

वारा गाई गाणे

वारा गाई गाणे, प्रीतीचे तराणे
धुंद आज वेली, धुंद फुल पाने

रंग हे नवे, गंध हे नवे
स्वप्न लोचनी वाटते हवे
हा निसर्ग भासे, विश्वरुप लेणे

या निळया नभी, मेघ सावळे
कल्पनेस मी पंख लाविले
झेलते पिसावरी, हे सतेज सोने

आज वेड हे कुणी लाविले ?
अंतराळी का पडती पाऊले ?
कशी सोडवू मी सुखाचे उखाणे ?

गीतकार - जगदीश खेबुडकर
गायक - लता मंगेशकर
संगीतकार - पं. हृदयनाथ मंगेशकर
चित्रपट - संसार

चांदणे शिंपीत जाशी

चांदणे शिंपीत जाशी, चालता तू चंचले
ओंजळी उधळीत मोती, हासरी ताराफूले

वाहती आकाशगंगा, की कटीची मेखला
तेजपुंजाची झळाळी, तार पदरा गुंफीले

गुंतविले जीव हे, मंदीर ही पायी तुझ्या
जे तुझ्या तालावरी, बोलावरी नादावले

गे निळावंती कशाला, झाकिसी काया तुझी
पाहू दे मेघाविण सौदर्य तुझे मोकळे

गायक - आशा भोसले

आज गोकुळात रंग खेळतो हरी

आज गोकुळात रंग खेळतो हरी
राधिके, जरा जपून जा तुझ्या घरी

तो चटोर चित्तचोर वाट रोखतो
हात ओढूनी खुशाल रंग टाकतो
रंगवून, रंगूनी गुलाल टाकतो
सांगते अजूनही तुला परोपरी

सांग श्याम सुंदरास काय जाहले
रंग टाकल्याविना कुणा न सोडले
ज्यास त्यास रंग रंग रंग लागले
एकटीच वाचशील काय तू तरी

त्या तिथे अनंगरंग रास रंगला
गोपगोपिकांसवे मुकुंद दंगला
तो पहा मृदुंग मंजिर्‍यात वाजला
हाय वाजली फिरुन तीच बासरी

गीतकार - सुरेश भट
गायक - लता मंगेशकर
संगीतकार - पं. हृदयनाथ मंगेशकर

अरे मनमोहना

अरे मनमोहना
कळली देवा तुला, राधिका रे राधिका
कळली राधिका रे, कळल्या गोपिका
साधी भोळी मीरा तुला कळली नाही
तुझी माझी प्रीत कधी जुळली नाही

सात सुरांवर तनमन नाचे
तालावरती मधुबन नाचे
एक अबोली होती फुलली
तिच्याकडे नजर तुझी वळली नाही

धुंद सुगंधी यमुना लहरी
उजळून आली गोकुळ नगरी
जीवन माझे अंधाराचे
काळी काळी रात कधी टळली नाही

उन्हात काया, मनात छाया
कशी समजावू वेडी माया
युग युग सरले, डोळे भरले
आशेची कळी कधी फुलली नाही

गायक - आशा भोसले

बाई माझी करंगळी मोडली

ऐन दुपारी, यमुनातीरी, खोडी उगी काढली
बाई माझी करंगळी मोडली

जळी वाकून मी घट भरताना
कुठून अचानक आला कान्हा
गुपचूप येऊन पाठीमागून, माझी वेणी ओढली

समोर ठाके उभाआडवा
हातच धरला माझा उजवा
मी ही चिडले, इरेस पडले, वनमाला तोडीली

गीतकार - ग. दि. माडगुळकर
गायक - आशा भोसले
चित्रपट - पडछाया

केव्हातरी पहाटे

केव्हातरी पहाटे उलटून रात्र गेली
मिटले चुकून डोळे हरवून रात्र गेली

कळले मला न केव्हा सुटली मिठी जराशी
कळले मला न केव्हा निसटून रात्र गेली

सांगू तरी कसे मी वय कोवळे उन्हाचे?
उसवून श्वास माझा फसवून रात्र गेली!

उरले उरात काही आवाज चांदण्याचे..
आकाश तारकांचे उचलून रात्र गेली!

स्मरल्या मला न तेव्हा माझ्याच गीतपंक्ती
मग ओळ शेवटाची सुचवून रात्र गेली!

गीतकार :सुरेश भट
गायक :आशा भोसले
संगीतकार :पं. हृदयनाथ मंगेशकर

कसे सरतील सये...

कसे सरतील सये, माझ्याविना दिस तुझे
सरताना आणि सांग सलतील ना
गुलाबाची फुलं दोन रोज रात्री डोळ्यांवर
मुसुमुसु पाणी सांग भरतील ना, भरतील ना...

पावसाच्या धारा धारा मोजताना दिस सारा
रिते रिते मन तुझे उरे
ओठ वर हसे हसे उरातून वेडेपिसे
खोल खोल कोण आत झुरे
आता जरा अळिमिळी तुझी माझी व्यथा निळी
सोसताना सुखावुन हसशील ना,
गुलाबाची फुलं दोन...

कोण तुझ्या सौधातून उभे असे सामसूम
चिडीचुप सुनसान दिवा
आता सांज ढळेलच आणि पुन्हा छळेलच
नभातून गोरा चांदवा
चांदण्यांचे कोटी कण आठवांचे ओले सण
रोज रोज निजपर भरतील ना,
गुलाबाची फुलं दोन...

इथे दूरदेशी माझ्या सुन्या खिडकीच्या पाशी
जडेसर काचभर तडा
तूचतूच तुझ्यातुझ्या तुझीतुझी तुझेतुझे
सारासारा तुझा तुझा सडा
पडे माझ्या वाटेतून आणि मग काट्यातून
जातानाही पायभर मखमल ना,
गुलाबाची फुलं दोन...

आता नाही बोलायाचे जरा जरा जगायाचे
माळूनिया अबोलीची फुले
देहभर हलू देत विजेवर झुलू देत
तुझ्या माझ्या विरहाचे झुले
जरा घन झुरु दे ना वारा गुदमरु दे ना
तेव्हा नभ धरा सारी भिजवील ना,

गुलाबाची फुलं दोन रोज रात्री डोळ्यांवर
मुसुमुसु पाणी सांग भरतील ना, भरतील ना...

गीत: संदीप खरे

हे भलते अवघड असते

हे भलते अवघड असते

गाडी सुटली, रुमाल हलले, क्षणात डोळे टचकन् ओले
गाडी सुटली, पडले चेहरे, क्षण साधाया हसरे झाले
गाडी सुटली, हातामधुनी हात कापरा तरी सुटेना
अंतरातली ओली माया तुटूदे म्हटले तरी तुटेना

का रे इतका लळा लावुनी नंतर मग ही गाडी सुटते
डोळ्यांदेखत सरकत जाते आठवणींचा ठिपका होते
गाडी गेली फलाटावरी नि:श्वासांचा कचरा झाला
गाडी गेली डोळ्यामधल्या निर्धाराचा पारा फुटला

हे भलते अवघड असते... हे भलते अवघड असते...
कुणी प्रचंड आवडणारे... ते दूर दूर जाताना...
डोळ्यांच्या देखत आणि नाहीसे लांब होताना...
डोळ्यातील अडवून पाणी... हुंदका रोखुनी कंठी...
तुम्ही केविलवाणे हसता अन् तुम्हास नियती हसते...

तरी असतो पकडायाचा... हातात रुमाल गुलाबी...
वार्‍यावर फडकवताना... पाह्यची चालती गाडी...
ती खिडकीतून बघणारी अन् स्वतः मधे रमलेली...
गजरा माळावा इतुके... ती सहज अलविदा म्हणते...

तुम्ही म्हणता मनास आता, हा तोडायाचा सेतू...
इतक्यात म्हणे ती - माझ्या कधी गावा येशील का तू?
ती सहजच म्हणुनी जाते... मग सहजच हळवी होते...
गजर्‍यातील दोन कळ्या अन् हलकेच ओंजळीत देते...

कळते की गेली वेळ... ना आता सुटणे गाठ...
आपुल्याच मनातील स्वप्ने... घेऊन मिटावी मूठ...
ही मूठ उघडण्यापूर्वी... चल निघुया पाऊल म्हणते...
पण पाऊल निघण्यापूर्वी... गाडीच अचानक निघते...

परतीच्या वाटेवरती गुदमरून जड पायांनी...
ओठावर शीळ दिवाणी... बेफिकीर पण थरथरती...
पण क्षण क्षण वाढत असते... अंतर हे तुमच्यामधले...
मित्रांशी हसतानाही... हे दु:ख चरचरत असते...

हे भलते अवघड असते….

गीत : संदीप खरे 

जिथे सागरा धरणी मिळते...

जिथे सागरा धरणी मिळते

तिथे तुझी मी वाट पहाते ||

डोंगर दरीचे सोडून घर ते

पल्लव पाचूचे तोडून नाते

हर्षाचा जल्लोष करुनि जेथे

प्रीत नदीशी एकरूप ते ||

वेचित वाळूत शंख शिंपले

रम्य बाल्य ते जिथे खेळले

खेळाचा उल्हास रंगात येऊनी

धुंदित यौवन जिथे डोलते ||

बघुनि नभीची चंद्रकोर ती

सागर हृदयी उर्मी उठते

सुखदु:खाची जेथे सारखी

प्रीत जीवना ओढ लागते ||

गायक: सुमन कल्याणपुर
गीत: पी. सावळाराम

संगीत: वसंत प्रभू

सप्तपदी ही रोज चालते...

सप्तपदी ही रोज चालते, तुझ्या सवेते
शतजन्मीचे हो माझे नाते

हळव्या तुझिया करात देता
करांगुळी ही रुप गोजिरी
गोड शिरशिरी उरांत फुलता
स्पर्शाने जे मुग्ध बोलते

करकमळाच्या देठाभवती
झिम्मा खेळत प्रीत बिलवरी
दृष्ट लाजरी जरीकाठी ती
तुझ्या लोचने वळूनी बघते

आठवे पाऊल प्रीत मंदिरी
अर्धांगी मी सगुण साजिरी
मूर्त होता तुझ्या शरीरी
अद्वैताचे दैवत होते

गायिका - लता मंगेशकर
गीतकार - पी. सावळाराम
संगीतकार - वसंत प्रभू

दृष्ट लागण्या जोगे सारे...

 

दृष्ट लागण्या जोगे सारे
गालबोट हि कुठे नसे
जग दोघांचे असे रचु कि
स्वर्ग त्या पुढे फ़िका पडे ॥धृ॥

स्वप्नाहुन सुंदर घरटे
मनाहुन असेल मोठे
दोघानाहि जे जे हवे ते
होइल साकर येथे ॥१॥

आनंदाची अन तृप्तीची
शांत सावली येथे मिळे
जग दोघांचे असे रचु कि
स्वर्ग त्या पुढे फ़िका पडे ॥२॥

जुळली रे नाते अतुट
घडे जन्मा जन्माची भेट
घेऊनीया प्रितीची आण
एकरुप होतील प्राण ॥३॥

सहवासाचा सुंगध येथे
आणि सुगंधा रुप दिसे
जग दोघांचे असे रचु कि
स्वर्ग त्या पुढे फ़िका पडे ॥४॥

दृष्ट लागण्या जोगे सारे
गालबोट हि कुठे नसे
जग दोघांचे असे रचु कि
स्वर्ग त्या पुढे फ़िका पडे ॥धृ॥


गीत - राजेश कुलकर्णी
शब्द - सुहास पै

नसतेस घरी तू जेव्हा...

नसतेस घरी तू जेव्हा
जीव तुटका तुटका होतो
जगण्याचे विरती धागे
संसार फाटका होतो

नभ फाटून वीज पडावी
कल्लोळ तसा ओढवतो
ही धरा दिशाहीन होते
अन्‌ चंद्र पोरका होतो

येतात उन्हे दाराशी
हिरमुसून जाती मागे
खिडकीशी थबकुन वारा
तव गंधावाचून जातो

तव मिठीत विरघळणार्‍या
मज स्मरती लाघववेळा
श्वासाविण ह्रुदय अडावे
मी तसाच अगतिक होतो

तू सांग सखे मज काय
मी सांगू या घरदारा?
समईचा जीव उदास
माझ्यासह मिणमिण मिटतो

ना अजून झालो मोठा
ना स्वतंत्र अजुनी झालो
तुजवाचून उमगत जाते
तुजवाचून जन्मच अडतो

गीत : संदीप खरे

मेंदीच्या पानांवर...

मेंदीच्या पानांवर मन अजून झुलते ग
जाईच्या पाकळ्यांस दव अजून सलते ग

झुळझुळतो अंगणात तोच गार वारा ग
हुळहुळतो तुळशीचा अजुन देह सारा ग

लदबदल्या आवळीस अजुन तीच घाई ग
चिमणीच्या दातांची चव अवीट बाई ग

अजुन तुझे हळदीचे अंग अंग पिवळे ग
अजुन तुझ्या डोळ्यांतिल मोठेपण कवळे ग

आज कसे आठवले बघ तुलाच भलते ग
मेंदीच्या पानांवर मन अजून झुलते ग

गीत - सुरेश भट
संगीत - पं. हृदयनाथ मंगेशकर
स्वर - लता मंगेशकर

कधी तू...

कधी तू रिमझिम झरणारी बरसात
कधी तू चम चम करणारी चांदण्यांत

कधी तू ................
कोसळत्या धारा
थैमान वारा
बिजलीची नक्षी अंबरात
सळसळत्या लाटा
भिजलेल्या वाटा
चिंब पावसाची ओलीरात
कधी तू रिमझिम झरणारी बरसात
कधी तू चम चम करणारी चांदण्यांत

कधी तू अंग अंग मोहरणारी
आसमंत दरवळणारी
रातराणी वेड्या जंगलात
कधी तू हिरव्या चाफ्याच्या पाकळ्यांत
कधी तू रिमझिम झरणारी बरसात

जरी तू कळले तरी ना कळणारे
दिसले तरी ना दिसणारे
विरणारे मृगजळ एक क्षणांत
तरी तू मिटलेल्या माझ्या पापण्यांत
कधी तू रिमझिम झरणारी बरसात...

गीत : श्रीरंग गोडबोले