पैठणी

फडताळात एक गाठोडे आहे; त्याच्या तळाशी अगदी खाली
जीथे आहते जुने कपडे, कुंच्या, टोपडी शेले शाली

त्यातच आहे घडी करुन जपनू ठेवलेली एक पैठणी
नारली पदर, जरी चौकडी, रंग तीचा सुंदर धानी.

माझी आजी लग्नामध्ये ही पैठणी नेसली होती
पडली होती साऱ्यांच्या पाया हाच पदर धरुन हाती

पैठनीचया अवती भवती दरवळणारा सुक्ष्म वास,
ओळखीची ..अनोळखीची ..जाणीव गूढ़ आहे त्यास.

धुप.. कापूर..उदबत्यातून जलत गेले कीती श्रावण
पैठनीने या जपले एक तन एक मन ..

खस-हीन्यात माखली बोटे पैठणीला केव्हा पुसली
शेवंतीची, चमेलीची आरास पदाआडून हसली

वर्षामागून वर्षे गेली, संसाराचा स्त्राव झाला,
नवा कोरा कडक पोत एक मउपणा ल्याला

पैठणीच्या घडीघडीतून अवघे आयुष्य उलघडत गेले
अहेवपणी मरण आले, माझ्या आजीचे सोने झाले.

कधीतरी ही पठैणी मी धरते उरी कवळून
मऊ-रेशमी स्पर्शामध्ये आजी भेटते मला जवळून

मधली वर्षे गळून पडतात, कालपटाचा जुळतो धागा
पैठणीच्या चौकडानो आजीला माझे कुशल सांगा....

शांता शेळके

रंगपंचमीच्या शुभेच्छा

फाल्गुन कृष्ण पंचमी या तिथीला रंगपंचमी हा सण साजरा केला जातो, रंगपंचमी म्हणजे रंगाचा सण, आज या रंगपंचमी ला आपणही सर्वजण या रंगात न्हाऊन निघुयात आणि रंगांचा आनंद लुटुया.

रंगपंचमीच्या सर्वांना रंगीबेरंगी शुभेच्छा. 

होळीच्या शुभेच्छा

सर्व ब्लॉग वाचकांना होळीच्या हार्दिक शुभेच्छा.

चला तर या फाल्गुनी पौर्णिमेला आपणही प्रतीकात्मक होलिका दहन करुन सर्व दुर्गुणांचा विनाश व्हावा अशी प्रार्थना करूयात.

होलिकादहन कथा

       
         पूर्वी राक्षसकुळात हिरण्यकश्यपू नावाचा राक्षसराजा होता. तो स्वत:ला सर्वश्रेष्ठ समजत असे. देवतांविषयी त्याला अतिशय तिरस्कार असे, त्यांना तो त्रास देत असे. त्याला प्रल्हाद नावाचा मुलगा होता. प्रल्हाद बालपणापासून नारायणाचा परमभक्त होता. प्रल्हाद दिवस-रात्र विष्णूच्या नावाचे नारायण-नारायण असे नामस्मरण करीत असे. परंतु हिरण्यकश्यपूला हे मान्य नव्हते. त्यामुळे त्याने प्रल्हादाला त्यापासून परावृत्त करण्याचा प्रयत्न केला. परंतु, प्रत्येकवेळी तो अयशस्वी ठरला.    

        अखेरीस हिरण्यकश्यपूने आपल्याच मुलाचा, भक्त प्रलाहादाचा वध करण्याचा निर्णय घेतला. या कामात त्याने आपल्या बहिणीची मदत घेतली. होलिका हे तिचे नाव. ती राक्षसीप्रवृत्तीची आणि क्रूर होती. तिला अग्नीचे वरदान होते. अग्नीपासून तिला कोणताच त्रास होत नव्हता, अग्नी तिला जाळू शकणार नाही म्हणून हिरण्यकश्यपूने लाकडाची चिता रचली. त्यावर होलिकेला बसविले. आणि तिच्या मांडीवर प्रल्हादाला बसविले, आणि ती चिता पेटवली, परंतु, प्रल्हादाच्या भक्तिसाधनेमुळे उलटेच घडले. होलिका जळून खाक झाली. आणि विष्णू भक्त असल्यामुळे प्रल्हादाला काहीही झाले नाही.

        पुढे त्याच्या भक्तीने प्रसन्न होऊन विष्णूने खांबातून नृसिंह रूपाने हिरण्यकश्यपूचा वध केला.

होलिकेचा जळून अंत झाला तो दिवस फाल्गुन शुद्ध पौर्णिमा असल्याने दरवर्षी त्यादिवशी होळी उत्सव मोठ्या उत्साहाने साजरा करतात.

श्री मारुती स्तोत्र

भीमरुपी महारुद्रा, वज्रहनुमान मारुती|
वानरी अंजनीसुता, रामदुता प्रभंजना||१||

महाबली प्राणदाता, सकळा उठवी बळे|
सौख्यकारी शोकहंता, धूर्त वैष्णव गायका|| २||

दीननाथा हरीरुपा, सुंदरा जगदंतरा|
पातालदेवता हंता, भव्य सिंदुर लेपना|| ३||

लोकनाथा, जगन्नाथा, प्राणनाथा पुरातना|
पुण्यवंता, पुण्यशिळा, पावना परितोषका|| ४||

ध्वजांगे उचली बाहो, आवेशे लोटला पुढे|
काळाग्नी काळरुद्राग्नी, देखता कांपती भये|| ५||

ब्रम्हांडे माईली नेणों आंवाळे दंतपंक्ती|
नेत्राग्नी चालील्या ज्वाळा, भ्रुकुटी ताठिल्या बळे|| ६||

पुच्छ ते मुर्डीले माथा, किरीटी कुंडले बरी|
सुवर्ण कटी कांसोटी , घंटा किंकिणी नागरा|| ७||

ठकारे पर्वता ऐसा, नेटका सडपात़ळु|
चपळांग पाहता मोठे, महाविद्युल्लतेपरी|| ८||

कोटीच्या कोटी उड्डाणे, झेपावे उत्तरेकडे|
मंद्रादीसारखा द्रोणु क्रोधे उत्पाटिला बळे|| ९||

आणिला मागुती नेला, आला गेला मनोगती|
मनासी टाकीले मागे, गतिसी तुळणा नसे|| १०||

अणुपासुनि ब्रम्हांडाएवढा होत जातसे,
तयासी तुळणा कोठे, मेरुमंदार धाकुटे || ११||

ब्रम्हांडाभोवते वेढे, वज्रपुच्छे करु शके|
तयासी तुळणा कैंची, ब्रम्हांडी पाहता नसे|| १२||

आरक्त देखिले डोळा, ग्रासिले सूर्यमंडळा|
वाढता वाढता वाढे, भेदिले शून्यमंडळा|| १३||

धनधान्यपशुवृद्धी, पुत्रपौत्रसमस्तही|
पावती रुपविद्यादी स्तोत्रपाठेकरुनिया|| १४||

भूतप्रेतसमंधादि रोगव्याधीसमस्तही|
नासती तुटती चिंता आनंदे भीमदर्शने|| १५||

हे धरा पंधराश्लोकी लाभली शोभली बरी|
दृढदेहो, निसंदेहो, संख्याचंद्रकळागुणे|| १६||

रामदासी अग्रगण्यु, कपीकुळासी मंडणु|
रामरुपी अंतरात्मा, दर्शने दोषनासती|| १७||

|| इती श्री रामदासकृतं संकटनिरसनं मारुतीस्तोत्रं सम्पूर्णं ||